که در جنبش درآوردند صورتهای مانی را

همه حوران بستان را، از آن انهار خمر اینجا

چنان سرمست و بیخود کن، که نشاسند ماوی را

چه صورتهای روحانی نگاریدی به پنهانی

شهیدان ریاحین را که دی در خون ایشان شد

برآوردی و جان دادی نمودی حشر و انشی را

بپوشیدند توزیها ازان رزاق روزیها