تا زنده شوی فارغ از انفاس معدد

آن دیو و پری ساخته از پی تغلیط

تا شیشه نماید به نظر آب مسرد

از مکر گریزان شو و در وکر رضا رو

ترجیع کنم خواجه، که این قافیه تنگست

نی، خود نزنم دم، که دم ما همه ننگست

من دم نزنم، لیک دم نحن نفحنا