دور قمر درگذشت، زهرء زهرا رسید

نیشکر از قند تو، پر شده بین بند بند

طلعتت ای آفتاب، تیغ طرب برکشید

گردن تلخی بزد، بیخ غم و غصه کند

گشت جهان گلستان، خار ندارد گزند

بزم ابد می نهد، شه جهت عاشقان

نعل زرین می زند، بهر سم هر سمند