فکرتها چشمهاست گشته روان زان درخت

یک نفری خیره سر گشته که آخر کجاست

چشم بمالید تا خواب جهد از شما

کشف شود کان درخت پهلوی فکر شماست

پاک کن از جو وحل، کاب ازو بی صفاست

آب اگر منکر چشمه خود می شود

خاک سیه بر سرش باد، کهبس ژاژخاست