آب اگر منکر چشمه خود می شود

کشف شود کان درخت پهلوی فکر شماست

فکرتها چشمهاست گشته روان زان درخت

پاک کن از جو وحل، کاب ازو بی صفاست

خاک سیه بر سرش باد، کهبس ژاژخاست

ای طمع ژاژخا، گنده تر از گندنا

تات نگیرد بلا، هیچ نگویی خداست