ای طمع ژاژخا، گنده تر از گندنا

پاک کن از جو وحل، کاب ازو بی صفاست

آب اگر منکر چشمه خود می شود

خاک سیه بر سرش باد، کهبس ژاژخاست

تات نگیرد بلا، هیچ نگویی خداست

خر ز زدن گشت فرد، کژروی آغاز کرد

راه رها کرد و رفت آن طرفی که گیاست