پر شود از راح روح، بی گره و علتی

قاعده خوش نهاد، در طرب و در گشاد

چشم بدش دور باد والله خوش سنتی

بوی تو ای رشک باغ، چون بزند بر دماغ

روح و ملک مست شد از می پوشیده

چرخ فلک پست شد از پنهان صورتی

بلبله پر زمی می رسدم هر دمی