تا که بدانند کو غرقه شد از لذتی

آنک ره دین بود، پر ز ریاحین بود

هر قدمی گلشنی، هر طرفی جنتی

خط سقبنا بکش بر رخ هر مست خوش

ساغر بر ساغرم می دهد او هر نفس

نعره زنان من که های، پر شدم از باده، بس