بر آدمست لقمه، بر آنکس کزو بزاد

گر گوهریست مرد، بود بحر ساغرش

دنیا چو لقمه شودش، چون دهان گشاد

دنیا چو لقمه ایست، ولیکن نه بر مگس

آدم مگس نزاید، تو هم مگس مباش

جمشید باش و خسرو و سلطان و کیقباد

چون مست نیستم نمکی نیست در سخن