اما دهان مست چو زنبور خانه ایست

جمشید باش و خسرو و سلطان و کیقباد

چون مست نیستم نمکی نیست در سخن

زیرا تکلفست و ادیبی و اجتهاد

زنبور جوش کرد، بهر سوی بی مراد

زنبورهای مست و خراب از دهان شهد

با نوش و نیش خود، شده پران میان باد