بر اشتری نشینی و سر را فرو کشی

زیرا که بنده توم، آنگاه با وفا

این خود نشانه ایست، نهان کی شود شراب؟

پیدا شود نشانش بر روی و در قفا

در شهر می روی، که مبینید مر مرا

تو آنچنانک دانی و آن اشتر تو مست

عف عف همی کند که ببینید هر دو را