چون جمالش بی حد و اندازه شو

از پی این مه به شب بیدار باش

سر منه جز در دعا و ابتهال

وقت ترجیعست برجه تازه شود

دیگران رفتند خانه خویش باز

ما بماندیم و تو و عشق دراز

هرکی حیران تو باشد دارد او