ای تو محمود و همه جانها ایاز

خواهشان بی قدر کن چون سنگ و خاک

خواه چون گوهر بدهشان امتیاز

عاقبت محمود باشد داد تو

در غلامی تو جان آزاد شد

وز ادبهای تو عقل استاد شد

مای ما کی بود؟! چو تو گویی انا