چه غم ار من یاوه کردم خویش را

عمر می کاهید بی تو روز روز

رست از کاهش به تو ای جان فزا

واجدی و وجدبخش هر وجود

هین سلامت می کند ترجیع من

که خوشی؟ چونی تو از تصدیع من؟