تو به میان جزر و مد در چه شمار اندری؟

چونک ز آسمان رسد تاج و سریر و مهتری

به که سفر کنی دلا، رخت به آسمان بری

بین همه بحریان به کف گوهر خویش یافته

هین هله، گاو مرده را شیر مخوان و سر منه

گر چهکه غره می زند گاو به سحر سامری

گر نمرود برپرد فوق به پر کرکسان