روضه روح سبز بین، ساکن روضه حور عین

سرمه دهی بصر بری، سخت خوش است تاجری

جود و سخا و لطف خو سجده گری، چو آب جو

ترک هوا و آرزو هست سر پیمبری

مست و خراب می روی، نقل ملوک می چری

فرجه باغ می کنی، شادی و لاغ می کنی

با صنمان شرم گین، پرده شرم می دری