از خشم دو گوش حلم بستی

در دیک چه می پزی، چه دانم

یک لحظه که من سری بخارم

ای عشق نمی دهی امانم

تا نشنوی آهوه وفغانم

ما را به جهان حواله کم کن

ای جان چو که من نه زین جهانم