خبر جان چو طوطی شکرخا برگو

چند باشد چو تنور این شکمت پر ز خمیر؟!

ای خمیری دمی از خمر مصفا برگو

چند چون زاغ بود نول تو در هر سرگین؟!

زین گذر کن، بده آن جام می روحانی

صفت شعشعه جام معلا برگو

مست کن پیر و جوان را، پس از آن مستی کن