جان چو آئینه صافی است، برو تن گردیست

به صفت زنده شدیم ارچه به صورت مردیم

چونک درمان جوان طالب دردست و سقم

ما ز درمان بپریدیم و حریف دردیم

حسن در ما ننماید چو به زیر گردیم

این دو خانه ست دو منزل به یقین ملک ویست

خدمت نو کن و شاباش که خدمت کردیم