پای در باغ خرد نه، به طلب امن و خلاص

حمد و ذم را بهل و رو به مقام محمود

چه فضولی تو؟ که این آمد و آن بیرون شد

کارافزایی تو غیر ندامت نفزود

سربنه، پای بکش زیر درختان مرود

باد امرود همی ریزد اگر نفشانی

می فتد در دهن هرکی دهان را بگشود