عجبی وار نترسیم، خوش و منقادیم

پیشه ورزش شادی ز حق آموخته ایم

اندر آن نادره افسون چو مسیح استادیم

مردن و زنده شدن هر دو وثاق خوش ماست

رحما بینهم آید، همچون آییم

چو اشداء علی الکفر بود، پولادیم

هر خیالی که تراشی ز یکی تا به هزار