پشت را باز شناسد نظر تو از رو

ز آسمان آید این بخت، نه از عالم خاک

کار اقبال و ستاره ست، نه کار بازو

چون چنین روی بدیدی نظرت روشن شد

هر کرا آخر کار این سبقت خواهد بود

هم ز اول بود او شیفته و سوداخو

صدفی باشد گردان به هوای گوهر