من چو یوسف اگر افتادم اندر چاهی

صد دل و جان بزند دست به هر پیچ و شکن

بی نسیم کرمت جان نگشاید دیده

چشم یعقوب بود منتظر پیراهن

کم از آنک فکنی در تک آن چاه رسن؟

نه تو خورشید بدی بنده چو استاره روز؟

نه تو چون شمع بدی بنده ترا همچون لگن؟