دانی که بازار امل، پرحیله است و پر دغل

ای عقل، بهر این بقا، شاید زدن طال بقا

چندان بکن تو ذکر حق، کز خود فراموشت شود

واندر دعا دو تو شوی، ماننده دال دعا

هش دار ای میر اجل، تا درنیفتی در دغا

خواهی که اندر جان رسی، در دولت خندان رسی

می باش خندان همچو گل، گر لطف بینی گر جفا