در شرح چشم جادوش صد سحر مطلق کردمی

این ترک جوش آمد ولی ترجیع سوم می رسد

ای جان پاکی که ز تو جان می پذیرد هر جسد

گر ساقیم حاضر بدی، وز باده او خوردمی

گرخاطر اشتر دلم خوش شیرگیر او شدی

شیران نر را این زمان در زیر زین آوردمی

زان ابروی چون سنبلش، زان ماه زیبا خرمنش