بیرنج اگر راحت بدی، من مور را نازردمی

گرنه چو باران بر چمن من دادمی داد ز من

با جمله فردان جفتمی وز جمله جفتان فردمی

ملک از سلیمان نقل شد، ماهی فروشی شد فنش

گر صیف بودی بی زدی، خاری نخستی پای گل

ور بی خماری می بدی، انگور را نفشردمی

گر عقده این ساحره از پای جانم وا شدی