برخیز که تا خیزیم، با دوست درآمیزیم

هر سوی یکی خسرو، خندان لب و شیرین خو

بر چهره هر یک بت بنوشته که لاتکبت

بر سیب زنخ مرقم من یمشق لایصحو

لالا چه خبر دارد، از ما و ازان لولو؟!

بهر گل رخسارش، کز باغ بقا روید

چون فاخته می گوید هر بلبل جان: « کوکو »