نی جیب نسب گیری، نی چادر اغلاغو

با خوبی یار من زن چه بود؟! طبلک زن

در مطبخ عشق او، شو چه بود؟ کاسه شو

گر درنگری خوش خوش، اندر سرانگشتش

شب خفته بدی ای جان، من بودم سرگردان

تا روز دهل می زد آن شاه برین بارو

گفتم ز فضولی من: « ای شاه خوش روشن