در طبع می نهاد هزاران خروش جوش

ای شاد آنکسی که بود طالعش چو ما

دف می خرید زهره و برهم همی نهاد

می ساخت چنگ را سر و پهلو و گردنا

در نای نی نهاد ز انفاس خود نوا

بنیاد عشرتی که جهان آن ندیده است

خورشید را چه کار بجز گرمی و ضیا؟!