او ساکن و رونده و همراه انبیاست

دنیا چو کهرباست و همه که رباید او

گندم که مغز دارد، فارغ ز کهرباست

هرکو سفر به بحر کند در سفینه اش

در نان بسی برفتی، در آب هم برو

از بعد سیر آب یقین مفرشت سماست

زین سان طبق طبق، متعالی همی شوی