پیسه رسنست این شب و این روز، حذر کن

جان در تن پرخون پر از ریم، خزیده

چون گنج برآزین حدث ای جان و جهان گیر

در گوش کن این پند من، ای گوشه گزیده

کز پیسه رسن ترسد هر مار گزیده

این گردن ما زین رسن پیسه ایام

کی گردد چون گردن احرار، رهیده؟