نزدیکم و دورم ز تو چون ماه و چو خورشید

باغی که برون نیست ز دنیا، و نه در وی

پرسیدم کای باغ عجایب تو چه باغی؟

گفت: « آنک نترسم ز زمستان و نه از دی »

وین دور نماند چو کند راه،خدا طی

گیرم که نبینی به نظر چشمه خورشید

نی گرمیت از شمس بدافسردگی از فی؟