امرزو کنم زنده هر آن مرده که داری

در باغ زهر گور یکی مرده برآمد

بنگر به عزیزان که برستند ز خواری

در زلزلت الارض خدا گفت زمین را

ابرش عوض آب همی روح فشاند

تو شرم نداری که بنالی ز نزاری؟ !