بازش ز دم خوشت نواده

خوی تو خوش است، هم خوشی بخش

کار تو عطاست، هم عطا ده

آن نی که دم تو خورد روزی

این قفل تو کرده برین دل

بفرست کلید و دلگشا ده

کس طاقت خشم تو ندارد