هرکس که نیک و بد کشد، آن را بسوی خود کشد

ای سیل می غری، بغر، ما را به دریا می کشی

ای جان، بیا اقرار کن، وی تن، برو انکار کن

ای لا، مرا بردار کن، زیرا بالا می کشی

الا تو نادر دلکشی، ما را سوی ما می کشی

ای سر، تو از وی سرشدی، وی پا، ز وی رهبر شدی

از کبر چون سر می نهی؟ وز کاهلی پا می کشی؟!