قومی شده رقصان دین، با صد هزاران آفرین

در عین لشکرگاه تو، شاه وسپه رقصان شده

ای مفخر روحانیان، وی دیده ربانیان

سرها ز تو شادی کنان، بر سر کله رقصان شده

قومی دگر منکر چنین اندر سفه رقصان شده

تبریز و باقی جهان با هرک را عقلست و جان

از روی معنی ونهان، در عشق شه رقصان شده