زهی استاد فرزانه، زهی خورشید ربانی

ز حد بیرون به شیرینی، چو عقل کل بره بینی

ز بی خشمی و بی کینی، به غفران خدا مانی

زهی حسن خدایانه، چراغ و شمع هر خانه

زهی پربخش، این لنگان، زهی شادی دلتنگان

همه شاهان چو سرهنگان غلامند، و توسلطانی

به هر چیزی که آسیبی کنی، آن چیز جان گیرد