یکی ساعت بسوزانی، شوی از نار نورانی

اگر سوزد درون تو چو عود خام، ای ساقی

بیابی بوی عودی را که بوی او بود باقی

بگیری خلق ربانی، به رسم خوب اخلاقی

چو آتش در درونت زد، دو دیده حس بردوزد

رخت چون گل برافروزد ز آتشهای مشتاقی