روزن چو گشاده نبود خانه چو گورست

آن آینه پاک آمد، معیوب شمایید

بسته ست مگر روزن این خانه دنیا

خورشید برآمد، هله، بر بام برآیید

تیشه جهت چیست چو روزن نگشایید؟

آگاه چو نبویت ز آغاز و ز آخر

چون گوی بغلتید که خوش بی سر و پایید