چو در عهد و وفا دلدار مایی

که تا از عروهالوثقی نمانی

ز بعد این غزل ترجیع باید

شراب گل مکرر خوشتر آید

چو خوانیمت، چرا دل وار نایی؟

چو الحمدت همی خوانیم پیوست

کچون الحمد دفع رنجهایی