ز تو باغ حقایق برشکفتست

که بر بوی رجوع یار مستیم

ایا خوبی، که در جانها مقیمی

به وقت بی کسی جان را ندیمی

نباتش را هم آبی، هم نسیمی

چو خوبان فانی و معزول گردند

تو در خوبی و زیبایی مقیمی