بدیدم عشق خوانی را فتاده

که: « تا زادی، چنین روزی نزادی »

یکی چندی نهان شو تا نگردد

همه بازار مه رویان کسادی

به خاک و خون بگفتم: « چون فتادی؟ »

که تو خون ریز جمله عاشقانی

تو نیزک دل چنین بر باد دادی؟! »