مصرع نخست · شماره 29لاغر چو هلال ماند طفلیشاعرمولویاثرسی و هفتمقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.26ما را بقروی جان کشیده#27ما را ز قرو میار بیرون#28ناخورده تمام، و ناچریده#29لاغر چو هلال ماند طفلیانتخابشده30سه ماه ز شیر وا بریده#31بگذار به لطف طفل جان را#32اندر بر دایه در خزیده#دربارهٔ این سطرسطر شماره 29 از «سی و هفتم» است.سطر پیشینناخورده تمام، و ناچریده→سطر بعدیسه ماه ز شیر وا بریده←