آن را مشمار ناشنیده

بگذار به لطف طفل جان را

اندر بر دایه در خزیده

چون ناله ما به گوشت آمد

در لب، سر شاخ سخت گیرد

هر سیب که هست نارسیده

از بیم، که تا نیفتد از شاخ