مصرع دوم · شماره 2با دو یار رازدان و هم ره و هم توشهشاعرمولویاثرسی و نهمقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1مستیان در عربده، رفتند و رفتم گوشه#2با دو یار رازدان و هم ره و هم توشهانتخابشده3اندران گوشه بدیدم آفتابی کز تفش#4جان و دل چون قازغان شد جوش اندر جوشه#5پست و بالای نهاد من هوای او گرفت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «سی و نهم» است.سطر پیشینمستیان در عربده، رفتند و رفتم گوشه→سطر بعدیاندران گوشه بدیدم آفتابی کز تفش←