پدرت ز جنت آمد، ز بلای گندمی دو

که میان چاه و زندان، تو باختیار چونی؟

هله آسمان عزت، تو چرا کبود پوشی؟

هله آفتاب رفعت، تو درین دوار چونی؟

چو هوای جنتستت، تو هریسه خوار چونی؟

به میان کاسه لیسان، تو چو دیک چند جوشی؟

به میان این حریفان، تو درین قمار چونی؟