چرد آهوی ضمیرت ز ریاض قدس بالا

که به ظاهر آن شکوفه ز چمن برید، باری

هله، چشم پرنم، تو، زخدای باد روشن

که ز چشم ما سرشک غم تو چکید، باری

که ز گرگ مرگ صیدت بشد و رمید باری

سوی آسمان غیبی، تو چگونه و چونی؟

که بر آسمان ز یاران اسفا رسید، باری