مصرع دوم · شماره 32تن تو چو اهل ماتم، بنپوشدی کبودیشاعرمولویاثرچهل و یکمقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.29هله ای فلک، به ظاهر اگرت دو گوش بودی#30ز فغان عشق، جانت چه خروشها نمودی!#31غلطم، ترا اگر خود نبدی وصال و فرقت#32تن تو چو اهل ماتم، بنپوشدی کبودیانتخابشده33وگر از پیام دلبر به تو صیقلی رسیدی#34همه زنگ سینه ات را به یکی نفس زدودی#35هله ای مه، ار دل تو سر و سرکشی نکردی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 32 از «چهل و یکم» است.سطر پیشینغلطم، ترا اگر خود نبدی وصال و فرقت→سطر بعدیوگر از پیام دلبر به تو صیقلی رسیدی←