گفتا: « اگر تو خواهی، کاشکال را بشویم

یک چیز را هلاکی، یک چیز را دوایی

شاگرد ماه من شو، زیر لواش می رو

تا وارهی ز تلوین، در عصمت خدایی »

ترجیع کن، که تا من احوال را بگویم »

ای بازگشت جانها در وقت جان پریدن

وقت کفن بریدن، وقت قبا دریدن