ای آنک در دلی، چه عجب دلگشاستی!

دنیا کجا بماند، در دور تو، دنی؟!

ای جان و ای جهان جهان بین و آن دگر

و ای گردشی نهاده تو در شمس و در قمر

یا در میان جانی، بس جانفزاستی

آمیزش و منزهیت، در خصومتند

که جان ماستی تو، عجب، یا تو ماستی